Lawa i setka diabłów

Po prostu świetnie! Nie ma to jak stadko diabłów.
- Shadow ubezpieczaj mnie, a ja spróbuję dosięgnąć Jasmine.
Shadow spojrzał na mnie zdziwiony, ale ja już pobiegłam na pomoc.
- Co ty robisz? - syknął na mnie - Wracaj tu!
- Idź na około - powiedziałam - spotkamy się przy głazie, który jest przy wejściu.
Shadow lekko się skrzywił i pacnął się łapą w czoło.
Uśmiechnęłam się mimowolnie i popędziłam w dół. Jednak już na początku dosięgnął mnie jeden z nich. Szybko wykonałam salto w tył i zamachałam sie by zabić tę szkaradę. On jednak uchylił się, a ja z gracją odchyliłam się i ugryzłam w szyję. Zaczęła z niej lecieć jakaś maź. Skapnęła mi na łapę i poczułam ból. W miejscu bólu zamiast sierści były bąble. Muszę ostrzec Shadowa!  Potykając się popędziłam z powrotem. Gdy nagle usłyszałam wycie. To na pewno był Shadow!
Teraz ich życie zależało ode mnie. Kucnęłam i obmyśliłam mój niezawodny plan.
Przeszłam wzdłuż krzewów, by skrócić drogę. Z góry zobaczyłam ich oboje. Byli widocznie nieprzytomni. Zwabiłam wszystkie diabły do groty, a gdy już tam weszły to zrzuciłam wielki głaz, który je zamknął. Popędziłam by znaleźć moich towarzyszy. Nadal byli bezwładni, a Shadow jeszcze do tego mamrotał! Wzięłam ich sobie na plecy. Przypomnę im jutro, że mają zacząć się odchudzać. Musiałam przejść przez lawę, ale z nimi razem nie dam rady, chuba, że każdego z osobna. Zdjęłam Shadowa i położyłam go z powrotem na ziemię, natomiast Jasmine położyłam sobie jak najbezpieczniej na plecach. Wzięłam rozpęd i skoczyłam na drugą stronę lekko mocząc ogon w lawie. Jak to boli! Wróciłam po Shadowa. Jego mamrotanie obudziło by zmarłych. Zarzuciłam jego na plecy i szykowałam się do długiego skoku. Mimo, iż byłam wyczerpana po poprzednim, wiedziałam, że muszę to zrobić. Wzięłam rozpęd i wzleciałam myślam, że dam rade, lecz myliłam się. Tył wpadł mi do lawy, a Shadow zaczął zjeżdżać mi po plecach. Złapałam go więc zębami i ostatkiem sił wdrapałam się na ląd. Wiedziałam jednak, ze to nie koniec bo został mi jeszcze transport ich obojga (i siebie) do naszego szpitala. Mimo niemiłosiernego bólu, zaczęłam nieść ich oboje w stronę domu. Ogon wyglądał jak kawał surowego miesa, a co dopiero mój tyłek. W połowie drogi zaczęłam mieć mroczki w oczach i po chwili leżałam już na trawie. Cała zbolała zamknęłam oczy i jak do tej pory ich nie otworzyłam....

Cd: Shadow